Obligacje Korporacyjne

Na początek trochę teorii, do której można wracać przy konkretnym działaniu lub zapoznać się zawczasu. Jako, że praktyka z teorią w dżungli finansowej mija się dość często na przyszłość będziemy preferować tematykę odnoszącą się wprost do praktyki i konkretnych ofert a przy okazji poruszać kwestie teorii oraz kwestie prawne.

Obligacja to dłużny instrument finansowy, na podstawie którego emitent (dłużnik) zaciąga zobowiązanie (dług) u obligatariusza (wierzyciela) na określony z góry czas. Może nie mieć formy dokumentu i funkcjonować jako zapis elektroniczny w systemie komputerowym odpowiedniej instytucji. Zgodnie z definicją ustawy o obligacjach, obligacje mogą emitować podmioty prowadzące działalność gospodarczą, posiadające osobowość prawną, a także spółki komandytowo-akcyjne. Czyli w praktyce emitentami obligacji mogą być spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki akcyjne oraz, pomimo nieposiadania osobowości prawnej, spółki komandytowo-akcyjne.

Podstawowe kwestie związane z obligacjami reguluje ustawa z dnia 29 czerwca 1995 r. o obligacjach (tekst jednolity: Dz.U. z 2001 r. Nr 120, poz. 1300, z późn. zm.)

Podstawowe parametry obligacji korporacyjnych:

Ze względu na sposób oznaczenia obligatariusza wyróżniamy:

• imienne
• na okaziciela

Z uwagi na sposób oprocentowania obligacji:

• oprocentowanie stałe np. 10% w skali roku
• oprocentowanie zmienne, najczęściej oparte na stawce WIBOR np. WIBOR3M+6%
• z dyskontem (cena emisyjna niższa od wartości nominalnej)

Z uwagi na termin wykupu:

• krótkoterminowe – termin wykupu do jednego roku
• średnioterminowe – termin wykupu od roku do pięciu lat (znakomita większość)
• długoterminowe – termin wykupu powyżej pięciu lat

Z uwagi na sposób zabezpieczenia:

• niezabezpieczone
• częściowo zabezpieczone (zabezpieczona jedynie część wartości długu np. w 50%)
• całkowicie zabezpieczone (co najmniej 100% wartości długu zabezpieczone np. hipoteką)

Zgodnie z art. 8 ustawy o obligacjach emitent odpowiada całym swoim majątkiem (obecnym i przyszłym) za zobowiązania z obligacji, jednakże zabezpieczenie ma dać obligatariuszom dodatkową gwarancję, że ich wierzytelności zostaną zaspokojone.

Ze względu na sposób emisji:

• oferta prywatna – kierowana do nie więcej niż 99 adresatów
• oferta publiczna – kierowana do nieograniczonej liczby inwestorów

Oferty publiczne wymagają co do zasady sporządzenia publicznego dokumentu informacyjnego, zatwierdzanego przez Komisję Nadzoru Finansowego (prospektu lub memorandum).